Demək olar ki, hər kəs həyatında ən azı bir dəfə belə bir hiss yaşayıb: birdən elə gəlir ki, kimsə adınızı çağırdı.

Bu dəfə də gəldik ki, səni təbrik edək və yenə də əlimiz boş. Nə tortumuz var, nə də hədiyyəmiz. Amma deməyə ürək dolus